Vat te bezoeken van het Gardameer

Tijden: alleen bezoeken op afspraak

Het is heel jammer dat de actieve citroengaarden slechts op één hand te tellen zijn. Tussen deze steekt de citroengaard, waar Giuseppe Gandossi in Gargnano aan werkt met het op authentieke wijze, hoog boven uit. Deze citroengaard is door de jaren heen vrijwel intact gebleven. De moeite die hij ervoor doet, moet een ware passie zijn, want uiteindelijk geeft de goede Giuseppe een groot gedeelte van de citroenoogst weg aan zijn vrienden.
«Ik heb hem in de jaren zeventig gekocht. Ik zocht een huis en dit verkreeg ik door een reeds bestaand stukje rustiek te verbouwen – vertelt hij – en vervolgens was ik gefascineerd door het onderhouden van de citroengaard, aangezien de structuur in goede staat verkeerde. Alleen voor extra werkzaamheden vraag ik hulp van buitenaf, voor bijvoorbeeld het snoeien of het vervangen van de vaste afdekelementen en de rest doe ik zelf». Maar er blijft, ondanks de vele beroepen van de autoriteiten en geleerden, het gevaar dat de citroengaarden uit zullen sterven.
«We worden door niemand geholpen - vervolgt Gandossi – en dat is best raar, want ik denk dat de citroengaarden een grote attractie voor het Gardameer zouden kunnen zijn. Ik bevind me niet in een erg nijpende positie, maar ik zeg niet dat ik het niet fijn zou vinden als ik subsidie zou kunnen krijgen, niet zo zeer voor de productie van citroenen, maar voor het behouden van een cultureel en artistiek zeer waardevol vermogen».
De citroenoogst aan het Gardameer, in het bijzonder aan de kant van Brescia, beleefde zijn hoogtepunt in de negentiende eeuw en een groot deel van de productie ging naar Noord-Europa.